Na de behaalde startplaatsen op de 1500m en 5km van de 2e Holland Cup plaatste ik me na het finishen op beide afstanden direct voor de Eindhoven Trofee.
Afgelopen weekend kon de strijd om de trofee en start plaatsen voor het NK senioren beginnen.
De rustige trainingsweek had mij goed gedaan. Vol vertouwen reisde ik af naar Eindhoven om een goed optreden neer te zetten. De warming-up ging verbazingwekend goed en na wat kleine aanpassingen op het ijs ging het super.
Terug in de kleedkamer even opwarmen, en voorbereiden op de 500m. Achter ritnummer 6 stond mijn naam. Op tijd op het ijs, en gaan. Na een iets wat moeilijke start toch nog een opening van 10,61.
De volle ronde verliep niet slecht waardoor er nog een eindtijd van 38,99 tevoorschijn kwam.
Op de 5km werd ik opgesteld tegen Frank Hermans, oud ploeggenoot. Het was zaak mijn eigen race op te bouwen, meegaan met deze man zou voor mij de motor doen koken. Na een goede start en zeker geen slechte eerste rondes sloeg het nootlot toe, een zandkorrel had mijn rechterschaats volledig bot gemaakt. De val liet mijn 5km en eindklassement volledig in het duigen vallen. Teleurgesteld heb ik mijn 5km op goed fatsoen uitgereden in een tijd van 7.57 . Hiermee bleef ik wel in de uitslagen staan maar een kans op het NK was volledig verkeken.
Teleurgesteld reisde ik af naar huis.
De volgende dag stond 1500m en 3km op het programma.
Vol goede moed stond ik zondagochtend weer op en begon het hele ritueel van wedstrijdvoorbereiding. Door de eerste dag stond ik vroeg op de startlijs van de 1500m. De wedstrijd begon niet slecht, maar na 700m was het weer teleurstellend. Een eindtijd van 1.57.55 was zwaar onder de maat. Behoorlijk pissig stapte ik van het ijs. Vastbesloten wat van de laatste afstand te maken bereidde ik me voor op de 3km. De start ging eigenlijk zoals het heel het weekend behoorlijk goed. Met een opening van laag in de 19 en eerste twee rondes van 31.4 en 31.6 beloofde het eindelijk een goede race. Helaas liepen hierna de rondetijden snel op waardoor ook dit uitdraaide in een slechte eindtijd van 4.10.
De teleurstelling heerste, verplichte rust is wat erop volgde. “Ga maar wat leuks doen even niet aan het schaatsen denken.” is wat de trainer zei. Zelf begreep ik er weinig van. Ik wilde gelijk weer trainen om ervoor te zorgen dat het bij de volgende wedstrijden wel goed zou gaan. Na de eerste training vroeg ik me af hoe ik zo dom heb kunnen zijn terug te vallen in de oude fouten tijdens zo een belangrijke wedstrijd. Wel was ik blij dat het in de training weer een stuk beter ging.
Zondag vertrekken wij gezamenlijk voor een trainingskamp in Heerenveen.
